Jury

Honorowy członek Jury

prof. Elżbieta Stefańska (Polska) - Akademia Muzyczna w Krakowie

 

 Elżbieta Stefańska urodziła się w Krakowie. Już we wczesnym dzieciństwie zdradzała niezwykłą muzykalność, a gry na fortepianie uczyła się u swego ojca - profesora Akademii Muzycznej - Ludwika Stefańskiego. Studia ukończyła w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, pod kierunkiem wybitnego klawesynisty niemieckiego, profesora Hansa Pischnera z Berlina. Po uzyskaniu dyplomu swoje umiejętności wzbogacała na międzynarodowych konkursach w Sienie i Weimarze pod kierunkiem znakomitych, europejskich klawesynistów, m. in. takich jak: Zuzanna Ruzickva czy Ruggiero Gerlin.   W roku 1964 otrzymała dwie pierwsze nagrody na Konkursie Muzyki Dawnej w Łodzi za wykonanie utworów kompozytorów epoki baroku - na fortepianie i klawesynie.

 W roku 1965 została laureatką głównej nagrody Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie, otrzymując równocześnie nagrodę specjalną im. Henri Ghez dla najlepszego klawesynisty konkursu.   W następnych latach, za wybitne osiągnięcia artystyczne Trio Barokowego, została uhonorowana Nagrodą Miasta Krakowa, wraz z flecistką Barbarą Świątek i wiolonczelistą Jerzym Klockiem. "laur Melomanów Krakowskich" otrzymała "w dowód uznania i wdzięczności za popularyzowanie pięknej muzyki".

  Poza licznymi występami w kraju, Elżbieta Stefańska występuje często zagranicą, m. in. w takich krajach europejskich jak: Austria, Czechy, Bułgaria, Słowacja, Rumunia, Węgry, Rosja, Łotwa, Litwa, Ukraina, Francja, Szwajcaria, Holandia, Niemcy, Anglia, Szwecja, Włochy, Hiszpania oraz w USA i Iranie.  Uczestniczy również wielokrotnie w wielu krajowych i zagranicznych festiwalach jako solistka i kameralistka, m. in. w Hanowerze, Halle (Festiwal Haendlowski), Lipsku (Festiwal Bachowski), Shiraz (Iran), Orvieto, Interlaken (Szwajcaria), Gaming (Austria), Paryżu.

      W repertuarze Elżbiety Stefańskiej znajdują się dzieła muzyki solowej i kameralnej epoki renesansu, baroku, klasycznej, jak również XX-wiecznej, w tym także muzyki kompozytorów polskich dawnych i współczesnych. Artystka w swej wieloletniej karierze muzycznej dokonała bardzo licznych nagrań radiowych i telewizyjnych, jak również płytowych dla Polskich Nagrań, Emi, Elektroli, Decca, Foni Centra.

      Elżbieta Stefańska, oprócz działalności koncertowej, brała czynny udział jako juror w konkursach muzycznych tak krajowych jak i zagranicznych. Na szczególną uwagę zasługuje I Konkurs Klawesynowy im. Wandy Landowskiej, która była organizatorem (Kraków 1985), pełniąc równocześnie funkcję przewodniczącej jury.   W roku 1970 uczestniczyła w jury Międzynarodowego Konkursu Klawesynowego w Monachium. W 1992 roku brała udział w jury Międzynarodowego Konkursu Bachowskiego w Lipsku, a w 1993 w Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Warszawie. Była też jurorem w dwóch Ogólnopolskich Konkursach Gitarowych w Krakowie (w latach 1986-87). W roku 1990 jako juror uczestniczyła w Konkursie Pianistycznym w Taipei (Tajwan).

      Jest profesorem Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie prowadzi klasę klawesynu. Od roku 1981 pełni  funkcję Kierownika Katedry Klawesynu i Instrumentów Dawnych.

      W ostatnich latach 1990-93 na szlakach jej koncertowych podróży pojawia się wielokrotnie Japonia, Korea Południowa i Tajwan, w których to krajach odbyła liczne i znaczące w jej karierze artystycznej koncerty. Zaowocowały one wieloma nagraniami zarówno telewizyjnymi jak i radiowymi. Z okazji roku Mozartowskiego w firmie fonograficznej Pony Canyon (Tokio) nagrała osiemnaście Sonat W.A. Mozarta (sześć płyt CD) na instrumencie -pianoforte- z czasów kompozytora. Dla tej samej firmy nagrała również liczne utwory J.S. Bacha na klawesynie, także w wersji kompaktowej.

      Od 1991 w duecie fortepianowym ze swoją matką Haliną Czerny – Stefańską, koncertowała z wielkim powodzeniem w kraju i zagranicą. Program duetu obejmował dzieła kompozytorów od epoki klasycznej do współczesnej.

Przewodniczący Jury

prof. Alicja Kledzik (Polska) – Kierownik Katedry Fortepianu, Klawesynu i Organów Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu

Członkowie Jury

prof. Tigran Alikhanov (Rosja) – Rektor Konserwatorium im. P. Czajkowskiego w Moskwie

prof. Maurizio Barboro (Włochy) – Profesor  Konserwatorium „Antonio Vivaldi”  w Alessandrii

prof. Martin Hughes (Wielka Brytania) – Profesor Uniwersytetu Muzyki i Sztuk Pięknych w Wiedniu

prof. Bogdan Kułakowski (Polska) – Rektor Akademii Muzycznej im. St. Moniuszki w Gdańsku

Marcin Nałęcz-Niesiołowski (Polska) – Dyrygent, Dyrektor Naczelny i Artystyczny Opery i Filharmonii Podlaskiej w Białymstoku

Jan Popis (Polska) – Krytyk muzyczny, producent i wydawca płyt – Dyrektor Artystyczny Narodowego Wydawnictwa Fonograficznego „MUZA Polskie Nagrania”

                                                                                                                                                       Alicja Kledzik urodziła się w Poznaniu i w tym też mieście ukończyła z wyróżnieniem podstawową, średnią szkole muzyczną oraz studia pianistyczne w Akademii Muzycznej im. I.J.Paderewskiego w klasie fortepianu prof. Waldemara Andrzejewskiego.  

Po ukończeniu studiów w Poznaniu kształciła się również pod kierunkiem prof. Dubravki Tomsic oraz prof. Wiktora Mierżanowa w Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie.

Z poznańską Uczelnią związana jest podstawowa działalność artystyczna i dydaktyczna prof.  Alicji Kledzik. Tu rozpoczęła pracę po studiach jako asystent w Katedrze Fortepianu, uzyskała w następstwie przewodów stopnie doktorskie i habilitacyjne, od roku 1998 pracowała na stanowisku Profesora Akademii , a w roku 2003 został jej nadany tytuł profesora przez Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej.

Alicja Kledzik dokonała szeregu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Koncertowała w wielu miastach Polski m.in. na prestiżowych festiwalach muzycznych jak Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku , Festiwal Chopinowski w Dusznikach Zdroju; a także poza jej granicami m. in. na Węgrzech, w Austrii, Niemczech, Francji, Szwecji.

Od 2005 roku jest Kierownikiem Katedry Fortepianu Klawesynu i Organów w Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu. Prowadzi bardzo ożywioną działalność pedagogiczną. Poza klasą fortepianu w Akademii Muzycznej im. I.J.Paderewskiego prowadzi także klasę fortepianu w Poznańskiej Szkole Talentów.

Jej studenci i uczniowie uzyskali dotąd ponad 80 nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach pianistycznych, koncertują na całym świecie od Japonii po USA.

Alicja Kledzik jest Jurorem na wielu Ogólnopolskich i Międzynarodowych Konkursach Pianistycznych, jest także Dyrektorem Artystycznym Europejskiego Konkursu Pianistycznego Halina Czerny – Stefańska in memoriam w Poznaniu.

 

Tigran Alighanov Rektor Konserwatorium Moskiewskiego od 2005 roku, szef Wydziału Zepołów Muzyki Kameralnej i Kwartetów, profesor, Narodowy Artysta Rosji (2002). Zwycięzca międzynarodowego konkursu im. M. Long i J. Thibaud w Paryżu (1967), nagrodzony przez Węgierską Agencję Praw Autorskich za promowanie muzyki węgierskich kompozytorów (1985).

Tigran Alikhanov urodził się w Moskwie w 1943 roku. W 1966 roku ukończył Moskiewskie Konserwatorium, w roku 1969 ukończył naukę na kursach podyplomowych u profesora Lwa Oborina. Od ponad 30 lat prof. Alikhanov naucza w Konserwatorium Moskiewskim, a od 15 lat prowadzi zespoły i kwartet muzyki kameralnej. Od 1992 roku pracuje również w Szkole Muzycznej Konserwatorium Moskiewskiego. Pod jego kierunkiem powstało wiele zespołów muzyki kameralnej osiągających sukcesy w międzynarodowych konkursach. Tigran Alikhanov prowadzi kursy mistrzowskie w Rosji i poza granicami kraju.

Prof. Alikhanov uczestniczy w wielu festiwalach i konkursach. Jest członkiem jury w Ogólnorosyjskim Konkursie Zespołów Muzyki Kameralnej im. S. Taneeva w Kałudze (1996), Ogólnorosyjskim Konkursie im I. Safonova w Kazaniu (1997), Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego w Cincinnati (USA). Jako wykonawca Tigran Alikhanov odbywa recitale, gra z orkiestrami symfonicznymi, z czołowymi zespołami muzyki kameralnej i chórami w miastach Rosji, byłego Związku Radzieckiego i zagranicą (Hiszpania, USA, Wielka Brytania, Francja, Niemcy, Włochy, Litwa, Polska, Austria, Algieria, Węgry, Grecja, Holandia, Czechosłowacja, Chiny, RPA, itp.).

Tigran Alikhanov jest w stałym kontakcie z grupą solistów Teatru Wielkiego w Moskwie  pod przewodnictwem A. Lazareva, Narodowym Artystą Rosji, z Moskiewskim chórem młodzieżowym i studenckim B. Tevlina, z moskiewskim kwartetem smyczkowym, z kwartetami Shostakovicha, Prokofieva i Glinki. Jednym ze stałych partnerów artystycznych prof. Alikhanova jest jego żona, organistka Ludmiła Golub.

W programach koncertów Tigrana Alikhanova znajdują się kompozycje na fortepian i zespół muzyki kameralnej z różnych epok – od J. S. Bacha do muzyki kompozytorów XX wieku. Jest pierwszym rosyjskim interpretatorem wielu utworów muzycznych, takich jak „Signes en Blanc" i kwintet fortepianowy Edisona Denisova, sonata na skrzypce i fortepian oraz trio fortepianowe Jury Butsko, trio sonata G. Banshikova, kwintet fortepianowy G. Frida. Tigran Alikhanov jest autorem opracowań naukowo-metodycznych poświęconych dziedzictwu artystycznemu Lwa Oborina.

  

Maurizio Barboro ukończył studia artystyczne w Accademia Nazionale di Santa Cecilia w Rzymie. Jest laureatem licznych konkursów pianistycznych we Włoszech. Od 1980 roku łączy intensywną karierę zawodową we Włoszech i głównych centrach kultury w Europie, Azji i Ameryce Północnej ze współpracą z wieloma wybitnymi dyrygentami i słynnymi orkiestrami. Od 1996 roku Maurizio Barboro jest artystą rezydentem i solistą Orkiestry Symfonicznej Dumitrescu w Valcea w Rumunii.

W 1999 roku Maurizio Barboro zadebiutował w Stanach Zjednoczonych, gdzie obecnie prowadzi kursy mistrzowskie na takich uczelniach jak Boston Conservatory, Longy School of Music i Rivers School. W październiku 2000 roku, Maurizio Barboro zainaugurował sesję symfoniczną Berkshire Symphony Orchestra w Massachusetts Drugim Koncertem Rachmaninova. W kwietniu 2001 roku zagrał Drugi Koncert Szostakowicza przy akompaniamencie słynnej Orkiestry Symfonicznej Enescu w Ateneu Hall w Bukareszcie. W sezonach koncertowych w latach 2004 i 2005 występował z Orkiestrą Longwood w Jordan Hall w Bostonie. 

Barboro występuje ponadto w wielu znakomitych zespołach muzyki kameralnej, takich jak Nuovo Quartetto Pianistico Italiano (na dwa fortepiany i osiem rąk), koncertuje ze skrzypkami Aimanem Musakhodzhaeva i Gernotem Winischhofer, flecistami Maxence Larrieu i Giuseppe Nova oraz wiolonczelistą Dario Destefano. Barboro dokonał wielu nagrań dzieł włoskich kompozytorów dla telewizji publicznych i stacji radiowych w całej Europie. Nagrał także płytę CD z utworami na dwa fortepiany i osiem rąk, dziełami współczesnego, włoskiego kompozytora Mario Panatero, wszystkimi Koncertami Fortepianowymi Szostakowicza (z Białoruską Narodową Orkiestrą Symfoniczną), Sonetami na wiolonczelę i fortepian Brahmsa, Francka, Rachmaninowa, Szostakowicza i Kabalevskiego. Maurizio Barboro objął Katedrę Fortepianu w Państwowym Konserwatorium im. Antionio Vivaldiego w Alessandrii i prowadzi Międzynarodowe Warsztaty Letnie w Bergolo. Profesor Barboro jest członkiem jury wielu prestiżowych konkursów, Dyrektorem Artystycznym Międzynarodowego Konkursu Città di Ovada oraz Towarzystwa uzycznego Alfredo Casella, a także Przewodniczącym Konkursu Città di Racconigi.

 

 

Martin Hughes urodził się w Wielkiej Brytanii, gdzie zdobył swoje pierwsze doświadczenie muzyczne jako chórzysta w Salisbury Cathedral. Martin Hughes zadebiutował w londyńskim Wigmore Hall w wieku 12 lat jako laureat krajowego konkursu pianistycznego a w wieku 16 lat wstąpił do Paryskiego Konserwatorium do klasy prof. Yvonne Lefébure. Rok później, mając 18 lat,  ukończył Konserwatorium  i  wystąpił po raz pierwszy w Salle Gaveau w Paryżu z koncertem Mozarta dla Radia BBC. W tym samym roku  zdobył II nagrodę w Międzynarodowym Konkursie im. Marii Canals w Barcelonie. Martin Hughes kontynuował swoją edukację pod okiem Benjamina Britten, nastepnie w Moskiewskim Konserwatorium w klasie Lwa Oborina i w Positano pod kierunkiem Wilhelma Kempffa. W wieku 22 lat  Martin Hughes zadebiutował w BBC Proms. Odbył następnie tournee koncertowe w Stanach Zjednoczonych, Związku Radzieckim, Europie i Izraelu. Przyjął także liczne zaproszenia stacji telewizyjnych w Europie,  koncertował wraz z London Symphony, London Philharmonic, Royal Philharmonic i innymi wybitnymi orkiestrami. Cykl siedmiu recitali na South Bank w Londynie pod patronatem Kirckman Society potwierdził niezwykły kunszt artysty.

Jako solista i wykonawca muzyki kameralnej, Martin Hughes występował z Simonem Rattle, Michaelem Tilson Thomas, Gyorgy’em Pauk, Gérardem Caussé, Thomasem Brandis, Danielem Hope, Wolfgangiem Boettcher, Michaelem Sanderling, Kandinsky Trio, Bartok Quartet i innymi wybitnymi muzykami. Profesor Hughes jest także założycielem i członkiem Kreutzer Piano Trio wykonującym współczesne utwory brytyjskie. Profesor Hughes jest założycielem Fengate Music Trust (1985 rok) i przez wiele lat pełnił funkcję dyrektora artystycznego Festival de la Vallée au Loups w Normandii we Francji.

Martin Hughes pracował jako profesor i dziekan Wydziału Fortepianu na Universität der Künste w Berlinie. Prowadził także kursy mistrzowskie na Uniwersytecie w Cambridge, Conservatoire National Supérieur de Musique w Paryżu, Sibelius Academy w Helsinkach, Norwegian Musikhochschule w Oslo, a także w Izraelu, Japonii, Hong Kongu, Korei, Chinach, Rumunii, Francji, Niemczech i Austrii. W październiku 2002 roku, Martin Hughes zyskał tytuł Professora Ordinarius Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien jako następca prof. Hansa Petermandl gdzie obecnie pełni funkcje kierownika katedry fortepianu.

Dzięki wykonaniu utworów Beethovena i Schuberta, Martin Hughes zyskał uznanie w wielu krajach. Profesor Hughes wykonywał także wszystkie sonaty Beethovena i Schuberta w odrębnych cyklach. W komentarzu do artykułu prof. Hughes’a na temat interpretacji dzieł Beethovena (Interpretując Beethovena, red. Stowell, Cambridge University Press 1994) Paul Badura-Skoda napisał „Dla każdego pianisty, który pragnie w pełni oddać piękno dzieł Beethovena, jest to lektura absolutnie obowiązkowa”.

 

 

Bogdan Kułakowski edukację muzyczną rozpoczął w wieku 7 lat w Państwowej Szkole Muzycznej I i II st. w Słupsku, którą ukończył z wyróżnieniem w klasie prof. B. Zielińskiej. W latach 1977 – 1982 odbył studia pianistyczne w gdańskiej Akademii Muzycznej w klasie fortepianu prof. Zbigniewa Śliwińskiego, kończąc je również z wyróżnieniem. Swoje umiejętności doskonalił na kursach po kierunkiem takich artystów jak m.in.: S.Perticaroli, F. Scala i D. Zehlin. Po studiach rozpoczął pracę w macierzystej uczelni, którą kontynuuje po dzień dzisiejszy na stanowisku prof.Akademii Muzycznej .

Jest laureatem konkursów TiFC-u na stypendia artystyczne (1979, 1980), laureatem Estrady Młodych Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1992), zdobywcą wielu nagród w dziedzinie kameralistyki (1986 Nowy Sącz, 1992, 1995 Olsztyn i in.).

Prowadzi ożywioną działalność koncertował zarówno jako solista jak i kameralista. Występował m.in. z orkiestrami symfonicznymi Słupska, Gdańska, Zielonej Góry i in. Odbył kilka tournee koncertowych m.in. w Japonii, Stanach Zjednoczonych. Występował w Szwecji, Norwegii, Niemczech, Włoszech, Anglii.

Współpracuje z wybitnymi solistami środowiska gdańskiego (Kwintet Bałtycki, Natalia Stolarska i in.) oraz ze znakomitym skrzypkiem Konstantym Andrzejem Kulką. Dokonał nagrań dla Polskiego Radia Gdańsk i Telewizji Gdańsk.

W jego repertuarze znajdują się utwory z wszystkich epok dziejów muzyki, ze szczególnym upodobaniem muzyki romantycznej; łącznie z nowoczesnymi opracowaniami utworów jazzowych i ragtime’ów Scotta Joplina.

Bogdan Kułakowski posiada w swym dorobku prawykonania (Koncert fortepianowy Elżbiety Sikory prezentowany podczas Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku pod batutą Jerzego Maksymiuka) oraz nagrania płytowe (wraz ze skrzypaczką Natalią Stolarską nagrał płytę Clair de Lune z muzyką C.Francka i C. Debussy’ego).

W roku 2005 wybrany został rektorem Akademii Muzycznej w Gdańsku pierwszej kadencji. .Po wyborach w lutym 2008 r.funkcję tą będzie piastował do roku 2012.

Współpracuje z wieloma instytucjami kulturalnymi Trójmiasta i Pomorza; od lat jest zaangażowany przy organizacji Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku będąc jednocześnie członkiem Komitetu Opiniującego Estrady Młodych FPP.

Jako juror zasiadał w wielu konkursach krajowych i międzynarodowych –pianistycznych, ale również w konkursie akordeonowym i dwóch konkursach skrzypcowych! Jego pasje to: muzyka, kształcenie studentów i……..sport.

 

 

Marcin Nałęcz - Niesiołowski  urodził się w 1972 roku w Gdyni. W roku 1996 ukończył z wyróżnieniem studia w Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie w klasie dyrygentury symfoniczno - operowej prof. Bogusława Madeya.

Od stycznia 1997 roku pełni funkcję dyrektora naczelnego i artystycznego Filharmonii Białostockiej, Jest także dyrektorem artystycznym i dyrygentem Warszawskiej Orkiestry „Filharmonia” oraz dyrygentem gościnnym Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie. We wrześniu 2005 roku powierzono mu stanowisko dyrektora naczelnego i artystycznego Opery i Filharmonii Podlaskiej – nowej instytucji kultury powołanej przez Ministra Kultury i Marszałka Województwa Podlaskiego.

Artysta prowadzi ożywioną działalność koncertową współpracując z wieloma orkiestrami filharmonicznymi w kraju i za granicą oraz biorąc udział w licznych festiwalach muzycznych. Koncertował m.in. z orkiestrą Filharmonii Narodowej, Sinfonią Varsovią, Polską Orkiestrą Radiową oraz Narodową Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach. Występował w USA, Rosji, Meksyku, Maroku, Hiszpanii i Belgii, gdzie z orkiestrą Leopoldinum brał udział w międzynarodowym festiwalu „Europalia”. W sierpniu 2005 roku wraz z Orkiestrą Filharmonii Białostockiej i pianistą Stanisławem Drzewieckim wystąpił w Parlamencie Europejskim w Brukseli w koncercie inaugurującym obchody 25-tej rocznicy powstania „Solidarności”. W czerwcu 2006 roku poprowadził wykonanie „Jutrzni” Krzysztofa Pendereckiego w Smolnym Soborze w Sankt Petersburgu z udziałem solistów i chórów rosyjskich oraz Orkiestry Opery i Filharmonii Podlaskiej.

Jego dorobek fonograficzny obejmuje kilkanaście płyt CD (dwie z nich nominowane były do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyki”), szereg nagrań radiowych i telewizyjnych oraz nagrania muzyki rozrywkowej i filmowej. Artysta jest laureatem konkursów muzycznych – pierwszej nagrody na  Ogólnopolskich Przesłuchaniach Klas Skrzypiec i Altówki w Elblągu oraz IV Konkursu Wokalnego im. Fr. Platówny, podczas którego zdobył także nagrodę specjalną Ministerstwa Kultury i Sztuki Grand Prix – „Rydwan Apollina”.

Drugim torem zainteresowań i działalności artystycznej Marcina Nałęcz- Niesiołowskiego jest śpiew solowy, który ukończył w Akademii Muzycznej w Łodzi pod kierunkiem Leonarda Andrzeja Mroza.

W 2001 roku artysta otrzymał prestiżową nagrodę Ministra Kultury – „AdAstra”,ufundowaną dla młodych, utalentowanych twórców kultury. W 2004 roku za zasługi dla rozwoju kultury i osiągnięcia w pracy zawodowej został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, zaś w czerwcu 2006 roku Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

 

 

Jan Popis muzykolog, krytyk muzyczny, producent oraz wydawca płyt CD z muzyką klasyczną. Jeden z najwybitniejszych znawców muzyki Fryderyka Chopina. Ukończył studia muzykologiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Specjalizuje się w muzyce fortepianowej, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki interpretacji dzieł Chopina.

Przez 33 lata, od 1974 pracował w Polskim Radiu, gdzie od samego początku przygotowywał i prowadził autorskie programy, w tym słynne Środy chopinowskie. Liczbę odbiorców tych audycji, autorstwa Jana Popisa, szacuje się na ok. 1,5 miliarda. Od roku 1975 komentuje w Polskim Radiu oraz w TVP siedem kolejnych Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. F. Chopina w Warszawie.

W 1996 roku stworzył w Polskim Radiu, wg autorskiego projektu, wydawnictwo płytowe, doprowadzając do powstania katalogu liczącego ok. 400 pozycji, z których kilkadziesiąt było nominowanych a kilkanaście otrzymało statuetkę „Fryderyk” oraz nagrodę Totus Tuus. Ponadto jest producentem - redaktorem merytorycznym ok. 350 nagrań archiwalnych oraz nagrań fonograficznych zrealizowanych w Polskim Radiu, w tym pierwszych polskich płyt DVD z muzyką klasyczną (Tryptyk sakralny: Credo Krzysztofa Pendereckiego, III Symfonia Henryka Mikołaja Góreckiego, Missa pro pace Wojciecha Kilara – całość wyróżniona w 2007 roku Specjalną Nagrodą Akademii Fonograficznej „Fryderyk”).

W 1998 roku podjął współpracę z Krystianem Zimermanem i z utworzoną przez niego Polish Festival Orchestra W związku z tym brał udział w realizacji światowego tournée Krystiana Zimermana i jego Orkiestry (1999 r.), w 150-lecie śmierci Fryderyka Chopina, w największych centrach muzycznych jak: Paryż, Londyn, Bruksela, Amsterdam, Nowy Jork, Waszyngton, Warszawa itd.

Od ponad 10 lat współpracuje jako doradca z Rafałem Blechaczem, zdobywcą Grand Prix Konkursu Chopinowskiego w Warszawie w 2005 r.

Pisze recenzje i artykuły (od 1975 r.) do fachowej prasy muzycznej, głównie do Ruchu Muzycznego. Pełni funkcję redaktora naczelnego Gazety Konkursu Chopinowskiego (2000 – 2005). Bierze udział w sympozjach muzykologicznych. Prowadzi wykłady na uczelniach muzycznych m.in. USA i Kanady oraz na międzynarodowych kursach interpretacji. Opracowuje hasła do polskich encyklopedii muzycznych. Pracuje jako juror międzynarodowych konkursów pianistycznych im. Vladimira Horowitza, im. Emila Gilelsa oraz im. Artura Rubinsteina. Jest pomysłodawcą i dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Artur Rubinstein in memoriam” w Bydgoszczy, zapoczątkowanego w 1993 roku.

W roku 1995 przyjął funkcję konsultanta programowo-artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego„Chopin w barwach jesień” w Antoninie.  We wrześniu 2007, w drodze konkursu, otrzymał stanowisko dyrektora artystycznego, narodowego wydawnictwa fonograficznego „MUZA Polskie Nagrania”.