Urodziła się 1922 r w Krakowie. Ojciec, Stanisław Czerny był profesorem konserwatorium, matka pianistką. Edukację muzyczną rozpoczęła w piątym roku życia. Początkowo lekcji udzielała jej matka, jednak pierwszym nauczycielem muzyki był ojciec.

W 1929 roku mając zaledwie 7 lat, wystąpiła na inauguracji koncertów Chopinowskich w ,,sali im. Szopena" przy ul. Karowej w Warszawie. Jej występ okazał się ogromną sensacją i ujawnił niezwykły talent maleńkiej "wirtuozerki". Ówczesna prasa pisała na ten temat m.in. ,,Halusia  ma dopiero siedem lat. Siedząc na krzesełku przy fortepianie, nie dosięga nóżkami podłogi, a jednak paluszkami swymi wydobywa całą pełnię dźwięku fortepianowego, a w pasażach, chwytach akordowych ma dojrzałe zacięcie wirtuozowskie (...). Występ tego cudownego dziecka.(...), wywołał na sali głębokie poruszenie. Całe audytorjum witało entuzjastycznie nowy talent, a na czele słuchaczów oklaskiwał Halusie sędziwy mistrz Aleksander Michałowski...."(,,Z sali koncertowej" Mateusz Gliński).

Natura obdarzyła ją tzw. dobrymi warunkami wrodzonymi - mocne, szerokie i duże dłonie, a także absolutny słuch, pozwalały na łatwe opanowanie klawiatury. Była po prostu uzdolnioną muzycznie uczennicą szkoły krakowskich sióstr urszulanek.

27 marca 1936 r. w zaświadczeniu nr 290/36 Rektor Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie, Emil Morawski i profesor Józef Turczyński wydają następującą opinię: ,,Niniejszym zaświadczamy, że p. Helena Schwarzenberg - Czerny, lat 12, jest dzieckiem o zdolnościach graniczących z genialnością. Po przesłuchaniu jej w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie uważamy, iż niezwłocznie powinna ona wstąpić do P.K.M. w W. dla otrzymania kompletnego wykształcenia Muzycznego. Dziecko to może być za kilka lat chlubą Polski".

Mała artystka mając 12 lat zwyciężyła w Konkursie Młodych Talentów w Warszawie i otrzymała wówczas Nagrodę Prezydenta Warszawy (Stefan Starzyński), a także stypendium na kurs mistrzowski w paryskiej Ecole Normale prowadzony między innymi przez sławnego Alfreda Cortot (Alfred Cortot - 1877-1962-pianista francuski, prof. konserwatorium w Paryżu, wybitny odtwórca muzyki romantycznej i utworów C. Debussy'ego, autor prac o technice pianistycznej i interpretacji dzieł fortepianowych).

Następnie studiowała w Warszawie u Józefa Turczyńskiego - wielkiego znawcy muzyki Chopina, a także w Krakowie u znakomitego pedagoga - profesora Zbigniewa Drzewieckigo.
Punktem zwrotnym w jej życiu było zajęcie pierwszego miejsca i uzyskanie wyróżnienia za najlepsze wykonanie mazurków Chopina na IV Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Warszawie w 1949r. Od tego momentu zaczęła się jej zawrotna kariera światowa jako niezrównanej wykonawczyni dzieł Chopina i wielu innych kompozytorów.
Występowała we wszystkich krajach Europy, Japonii, w Ameryce Północnej i Południowej, odbyła ponad 20 tournee w byłym Związku Radzieckim - wszędzie budząc uznanie krytyki i zachwyt melomanów. Jej recitale w ONZ i w CARNEGIE HALL w Nowym Yorku były wielkimi wydarzeniami artystycznymi. Występowała z towarzyszeniem najbardziej znanych w świecie orkiestr symfonicznych współpracując z tak znakomitymi dyrygentami, m.in. Adrian Boult, Zubin Mehta, Georg Solti, Vaclav Smetacek.

Należała również do znanych na świecie wykonawców muzyki kameralnej. W jej bogatym repertuarze koncertowym znajdowały się utwory z wszystkich epok - od baroku do muzyki współczesnej. Dominowała jednak muzyka Fryderyka Chopina. Nagrała też wiele płyt CD z mazurkami i nokturnami Chopina oraz utworami I.J. Padarewskiego.

Wielokrotnie zasiadała w jury  najbardziej znanych międzynarodowych konkursów pianistycznych takich jak Konkurs im. A. Rubinsteina w Tel - Avivie, Konkurs Chopinowskim w Warszawie, Konkurs im. Hummela w Bratysławie, Konkurs im. Sibeliusa w Helsinkach, ponadto w Paryżu, Bukareszcie, Zwickau, Leeds, w Lipsku, Moskwie, Atenach, Bremie, Hawanie, Pretorii oraz wielu innych miastach świata.

Była wykładowcą na wielu uczelniach muzycznych i artystycznych na świecie m.in.: w Weimarze, Darmstadt, Hamburgu, Lugano, Tokio, Nagoya.

Jedyną polską uczelnią, w której prowadziła klasę fortepianu była poznańska Akademia Muzyczna im. I.J.Paderewskiego,  a Jej ówczesny asystent - dziś  profesor Bogumił Nowicki,  od kilku lat  jako Rektor kieruje dalszymi losami poznańskiej Akademii Muzycznej.
W latach 1993-1999 Halina Czerny - Stefańska koncertowała w Los Angeles oraz prowadziła kursy mistrzowskie w Toronto, Bazylei, Lugano i w Paryżu (Salle Cortot).
W 1993 roku wykładała na University of Arts Geidai w Tokio. W latach 1999-2001 była profesorem w University of Fine Arts and Music w Tokio, Elisabeth University of Music w Hiroszimie, w Arts Akademy w Nagoya, Seznoku Gakuen Uozu University w Tovama.
W Roku Chopinowskim (1999) oraz. roku 2000, Artystka dała bardzo wiele koncertów i recitali na sławnych estradach świata: w Warszawie, Żelazowej Woli, w Paryżu, Los Angeles, Tokio.

8 marca 2001 dała wspaniały recital fortepianowy w Akademii Muzycznej w Warszawie z okazji koncertu z cyklu ,,Nestorzy polskiej pianistyki" poświęconego Jej profesorowi Józefowi Turczyńskiemu.

Plan kolejnych koncertów i recitali oraz kontynuacja pracy jako profesor na Uniwersytecie Geidai w Japonii przerwała śmierć.

Odeszła 1 lipca 2001 w Krakowie. Była jedną z największych indywidualności naszego życia muzycznego w ostatnim półwieczu, Wielka Polska Pianistka, całym sercem oddana muzyce Fryderyka Chopina